گنجي ، شهرداري فلورانس و شهيد ادواردو آنيلي

مطلب زیر در وبلاگ بیداری http://www.bidari57.blogfa.com/ به قلم آقای رضا احمدی نوشته شده است و قسمتی پایانی نیز نظرات برخی از خوانندگان در این ارتباط می باشد که توجه شما را به آن جلب می نماییم:

 اگرچه واقعا" قصد نداشتم به دلیل بی اهمیتی موضوع اکبر گنجی و آزادیش مطلبی درباره وی بنویسم اما خبر اعطای شهروندی افتخاری فلورانس ایتالیا به گنجی و ادعاهای مداخله جویانه ای که شهردار و فرماندار فلورانس علیه ایران مطرح کرده اند موضوع «شهید ادواردو آنیلی» را به ذهنم آورد که دستمایه نوشتن این مطلب گردید.

۱- این خبر را بخوانید:

« لئوناردو دومنیچی شهردار فلورانس در بیانیه ای اعلام کرده که فلورانس شهروندی افتخاری شهر هنر و ادبیات را به اکبر گنجی به عنوان سمبل مبارزه برای حقوق بشر اهدا می کند. شهرداری فلورانس همچنین اعلام نموده که در مراسمی شهروندی افتخاری این شهر را به اکبر گنجی خواهد سپرد و از هم اکنون گنجی را به همراه همسرش معصومه شفیعی به عنوان میهمان برای شرکت در این مراسم دعوت کرده است.در روزهای آینده روبرتو توسکانو سفیر ایتالیا در ایران به طور رسمی نامه ای را که در آن شهروندی افتخاری فلورانس به گنجی داده شده است را به دست وی خواهد سپرد.

بلافاصله پس از این خبر شورای فرمانداری فلورانس نیز عالی ترین نشان افتخار فلورانس «درفش نقره ای» را به اکبر گنجی سپرد . ریکاردو ننچینی فرماندار شهر فلورانس نیز در بیانیه ای اعلام کرد که نشان افتخار فرمانداری فلورانس که سمبل نبرد برای حقوق بشر است به اکبر گنجی داده می شود.»

۲- انفعال در برابر پررویی:

بی هیچ تعارفی یکی از دلایل عدم موفقیت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ، انفعال ، ضعف و رودربایستی در برابر پررو بازی غربی ها بوده است. اگر چه در دولت جدید تا حدودی از این انفعال لااقل در سطح کلان کاسته شده اما لایه های میانی و پایینی دستگاه دیپلماسی ما هنوز در رخوت و رکود و خماری ادوار گذشته به سر می برند. نمونه اش همین اقدامی که ایتالیایی ها که مداخله جویی آشکار در امور داخلی ایران است اما امان از یک موضع گیری جدی از جانب دستگاه دیپلماسی ما.

از قدیم الایام گفته اند جواب «های» «هوی» است. سیاست دیرینه فرزندان معنوی ماکیاولی (اتفاقا" ماکیاولی اصالتا" ایتالیایی است) این بوده که اگر دشمن یک قدم عقب گذاشت باید یک قدم جلو رفت. حد یقفی هم وجود ندارد. به همین دلیل هم هر چه ما کوتاه بیاییم غربی ها پرروتر می شوند.۲۸ سال هم هست که این شیوه نامیمون را از اروپایی ها دیده ایم اما ظاهرا" هیچ وقت درس نمی گیریم. برای حضرات هم بهانه های خوبی وجود دارد. مثلا" اینکه بهترین پاسخ به اقدامات و مداخله جویی های غربی ها سکوت است! عجب جمله حکیمانه ای! یا حداکثر سخنگوی مادام العمر جناب آصفی تکذیب کند!(چی را تکذیب می کند؟)

۳- اقدام ابتکاری احمدی نژاد در برابر فضولی آلمانی ها:

آقاجان یکی از دلایلی که ما از این احمدی نژاد خوشمان می آید این است که در برابر بچه پروبازی های اروپایی ها خوب می ایستد. هیچ هم تعارف ندارد. یادم هست زمانی که احمدی نژاد شهردار تهران بود ، شهرداری برلین برداشته بود یک بنای یادبود برای کشته شدگان حادثه رستوران میکونوس درست کرده بود و در متن یادبود ایران را به دست داشتن در این حادثه متهم نموده بود. بلافاصله بعد از این اقدام شهردار احمدی نژاد هم بدون هیچ رودربایستی برداشت و بنای یادبود شهدا و جانبازان شیمیایی را ( که با بمب های شیمیایی اهدایی آلمان به صدام شهید و مصدوم شده بودند) صاف و مستقیم جلوی سفارت آلمان در تهران (خیابان فردوسی) برپا کرد. یادم هست همان موقع روزنامه ها و گروه های اصلاح طلب کلی فحش و فضیحت نثار احمدی نژاد نمودند که چرا این کار را کردی؟ اما واقعا" همین اقدام او باعث شد تا آلمانی ها من بعد پروبازی هایی از آن دست را تکرار نکنند.

۴-در برابر ایتالیایی ها چه باید کرد؟

این کاری که شهرداری فلورانس کرده (اعطای شهروندی افتخاری به اکبر گنجی) قطعا" با هدایت و حمایت دولت این کشوربوده و برای وارد آوردن فشار به جمهوری اسلامی است. حال ایران در قبال چنین حرکت مداخله جویانه ای چکار باید بکند؟

پاسخ: همانطور که عرض کردم نباید این حرکت را به سکوت برگزار کرد. البته نباید به گونه ای هم موضع گرفت که اکبر گنجی بزرگ شود(که هدف آنها هم همین است). بلکه باید به شیوه ای غیر مستقیم پاسخ پرروگری ایتالیایی ها را داد.دقیقا" مثل همان کاری که احمدی نژاد در زمان شهرداری اش ، در برابر مداخله جویی آلمان ها انجام داد. ایتالیایی ها هم به اندازه آلمان ها جنایت کرده اند که بشود علم کرد.

۵- برپایی بنای یادبود شهید ادواردو آنیلی در برابر سفارت ایتالیا :

شهید « ادواردو (مهدی) آنیلی» را همه می شناسید. او پسر سناتور جیووانی آنیلی ثروتمندترین مرد ایتالیا و مالک کارخانجات فیات ، فراری ، لامبورگینی و...و مالک باشگاه یوونتوس بود. ادواردو در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی از طریق مطالعات خود و برخی دوستان ایرانی اش به اسلام و امام (ره) علاقمند شد و چیزی نگذشت که به اسلام گروید و ضمن پذیرش مذهب شیعه نام «مهدی» را برای خود برگزید.او همچنین مسافرت هایی به ایران داشت و با امام خمینی(ره) و آیت الله خامنه ای ملاقات کرد.گرایش ادواردو به شیعه و ایران (با توجه به جایگاه خانواده اش در ایتالیا و میلیاردها یورو ثروتی که به او ارث می رسید) برای دولت ایتالیا و صهیونیست های مافیایی حاکم بر سیاست این کشور گران آمد و بالاخره پس از چند بار تهدید وی را پنج سال و اندی پیش به شهادت رساندند و اسم این جنایت را خودکشی ادواردو به دلیل مسائل روانی گذاشتند!متن کامل زندگینامه ادواردو را اينجا بخوانید.

دولت ايتاليا تاكنون در قبال پيگيري هايي كه در خصوص شهادت ادواردو بويژه از جانب دانشجويان مسلمان ايراني شده ، موضع تهاجمي گرفته است. متاسفانه مسئولان دولت قبلي نيز انفعال را به آنجايي رساندند كه صدا و سيما را به خاطر پخش فيلم مستندي درباره شهادت شهيد مهدي آنيلي به شدت تحت فشار گذاشتند و چند با پخش آن به تعويق افتاد.( جالب اينكه پليس ايتاليا سازندگان اين مستند را بازداشت و اخراج كرده بود).

القصه اكنون بهترين مقطع است تا دولت يا ساير نهادها مثل شهرداري تهران با برپايي بناي يادبود شهيد ادواردو (مهدي آنيلي) در برابر سفارت ايتاليا در تهران هم پاسخي به بچه پرروبازي شهردار فلورانس بدهند و هم به اين وسيله ، نام و خاطره يك شهيد شيعي مظلوم در يادها و اذهان ماندگار شود و تكاپو براي كشف حقيقت شهادت او همچنان ادامه داشته باشد. اگر خيابان يا ميدان يا مكاني نيز به نام اين عزيز مظلوم مزين شود و همايشي نيز به ياد او برگزارگردد نيز مناسب خواهد بود.

۶- نقش دوستان وبلاگ نویس :

در اين ميان نقش دوستان وبلاگ نويس بويژه دوستانی كه ساليان متمادي است پيگير موضوع شهادت شهيد آنيلي هستند مهم و اساسي است و به نظر مي رسد با توجه به جايگاهي كه در اين خصوص دارند مي توانند در ترغيب مسئولين به چنين اقدامي ايفاي وظيفه كنند. البته ساير دوستان نيز با پرداختن به اين موضوع مي توانند در يك امر خداپسند و دشمن مايوس كن شركت داشته باشند.انشاءالله

Tehran, 15 Nov. (AKI) - A demonstration in front of the Italian embassy in Tehran, more than 100 university events marking the anniversary of his death and a 'documentary' about his life to be aired on Iranian state television. The subject of such obsessive interest in Iran is the late Edoardo Agnelli, heir to Italy's most famous industrial family, the Agnellis, who own the FIAT motoring empire. Under an Iranian urban myth, recently resuscitated and embellished, Edoardo Agnelli's suicide five years ago was 'a Zionist plot' to rob him of his inheritance because he had 'converted to Islam'.
State television is broadcasting a 'documentary' which accredits the thesis of a "Zionist plot" to get their hands on FIAT wealth by killing Edoardo Agnelli. The programme is also being shown on the Sahar satellite channel, translated into Russian, English, Arabic, Urdu and Azeri.

For the record, Edoardo, 46, parked his car on a high bridge near Turin on 15 November 2000 and threw himself to his death. A sensitive and reclusive figure, with a keen interest in religion and some past problems with drug use and depression, Edoardo - only son of patriarch Giovanni Agnelli - had long been excluded from any business role in FIAT.

The attempt to make the late Agnelli a Muslim martyr and portray him as persecuted by Jewish business interests is also part of a wider campaign to discredit Italy - one of Iran's biggest trading partners - in a moment of tension betwen Iran and the international community over its nuclear ambitions.

Rome and Tehran have been at loggerheads since Iranian President Mahmoud Ahmadinejad's comments last month that Israel should be "wiped off the map". The Italian government immediately summoned the Iranian ambassador to protest against the remarks, while the Tehran did likewise once news broke of a pro-Israel rally organised by a Italian daily newspaper outside the Iranian embassy in Rome.

The main orator at a demonstration outside the Italian embassy on Tuesday was Hassan Ghadiri Abianeh, an architect who studied in Florence and served briefly at the Iranian embassy in Rome just after the Islamic Revolution. Ghadiri is the author of the urban myth which portrays Edoardo Agnelli as a fervent Shiite who had chosen the name Mahdi, like the 12th imam whose reappearance is awaited by all Shiites.

Ghadiri is also the author of the 'Zionist plot' theory, and argues that Edoardo, whom he claims was a "friend" confided to him shortly before his death "that he had learnt about a plot to eliminate him and pass it off as suicide with the aim of opening the path for the takeover by Zionists of the management of FIAT". (Continues)

نکاتی از زندگی اداواردو آنیلی که در متن بالا نیامده است از زبان دکتر قدیری ابیانه (رایزن فرهنگی وقت سفارت ایران در ایتالیا):

1- ادواردو در سال‌ 1333 متولد شد خانوادهِ‌ آنیلی‌ یک‌ قرن‌ پیش‌ کارخانهِ‌ ماشین‌ سازی‌ فیات‌ را بنیانگذاری‌ کرده‌ بود. و الان‌ کارخانجات‌ متعددی‌ را دارند از جمله‌ کارخانهِ‌ ماشین‌ سازی‌ « فراری» کارخانجات‌ هلی‌ کوپتر سازی، بانک، بیمه، شرکت‌های‌ مقاطعه‌ کاری‌ ساختمانی، شرکت‌ مُد، باشگاه‌ نویتوس‌ و روزنامهِ‌ لاستامپا بخشی‌ از ثروت‌ خانوادهِ‌ آنیلی‌ - نه‌ فقط‌ پدر ادوارد « جیانی‌ آنیلی» - به‌ شمار می‌رود.
این‌ خانواده‌ سالانه‌ درآمدی‌ بالغ‌ بر 60 میلیارد دلار دارد، یعنی‌ تقریباً سه‌ برابر اوج‌ درآمد نفتی‌ ایران‌ در یک‌ سال.

اسلام آوردن ادواردو

 2 - ادواردو متولد نیویورک‌ است، زمانی‌ که‌ در آمریکا مشغول‌ تحصیل‌ بود در20 سالگی‌ (یعنی‌ 4 سال‌ قبل‌ از انقلاب) وقتی‌ قرآن‌ را در میان‌ کتابهای‌ کتابخانه‌ می‌بیند، کنجکاو می‌شود و آن‌ را باز می‌کند و شروع‌ می‌کند به‌ خواندن‌ و در این‌ مورد می‌گفت‌ من‌ احساس‌ کردم‌ این‌ کلمات، کلمات‌ انسانی‌ و بشری‌ نیست‌ و کلمات‌ حق‌ و نورانی‌ است‌ هر چه‌ بیشتر می‌خواندم‌ به‌ این‌ مسأ‌له‌ بیشتر پی‌ می‌بردم> در همان‌ زمان‌ به‌ اسلام‌ ایمان‌ می‌آورد و نام‌ هشام‌ عزیز را برای‌ خود انتخاب‌ می‌کند.

اين عكس خانوادگي شهيد ادواردو است.

براي همين يه سري عكس مي ذارم