یهود ستیزی که در اصطلاح  سیاسی اذیت واذار یهودیان یا رواداشتن تبعیض علیه

انان است امروزه درذهن اکثرمردم خاطره آلمان هیتلری را زنده می کند. اما سابقه

ان بسیارطولانی تراست و در بیشتر کشورهای غربی اهمیت سیاسی داشته  و هنوز

هم خوشبختانه پرونده ان بسته نشده است. ریشه های تاریخی ضدیت با یهود پیچیده

است وبه وسطا وپیش ازان برمیگردد. بیشترکشورهای اروپایی گاه به گاه تبعیضها

یی نسبت به یهودیان روا می داشتند که تا پیش از قرن 19اصحاب کلیسا کم و بیش

با ان موافق بودند و بعدها حزب ناسیونال سوسیالیست نفرت مذهبی از یهودیان را

به نفرت نژادی برگردانید. هیتلر فکر می کرد که یهودیان شبکه توطئه  بین المللی

ایجاد کرده اند و در همه کشورهای مخالف آلمان خواه کمونیست وخواه کاپیتالیست

قدرت واقعی را در دست دارند .

یهود ستیزی معاصردرهمه مرامهای سیاسی دست راستی به دلیلی که  بیشتر جنبه

کارکردی دارد دیده می شود: این مرامها ناسیونالسیم را تکیه گاه خود قرارمی دهد

و ارمان وحدت ملی را دنبال می کند که وجود هیچ گونه درگیری عمده ای را  در

درون ملت بر نمی تابد . این خصیصه مشترک همه جوامع از میدان فوتبال گرفته

تا مناسبات بین المللی است که گروهی((غیر))داشته باشند تا دیگران علیه ان متحد

گردند. نژادگرایی(راسیسم)غالبا همین گروه را نشانه می رود. این  بازتابها هم در

نظامهای جناح چپ دیده می شود و هم در جناح راست چنانکه  نازیها و شورویها

هر دو ضد یهود بودند .

مطالب فوق از کتاب فرهنگ  سیاسی معاصر نوشته  دیوید  رابرتسون  برداشت

 گردیده است .  (البته با کمی دخل و تصرف)

 به امید روزی که  یهود  ستیزی  دوباره  شکل گیرد .   همانطور  که  حالا  نیز

کشور ما  ایران  تا  حدودی   این  امر   را به راه انداخته و در بسیاری دیگر از

کشورها  به  خصوص  لبنلن که با حمایت بی دریغ ایران به تمام دنیا  نشان  داد

اسرائیل  یک  طبل  تو خالی بیش نیست . پس  درود بر ایران و لبنان که  دست

در دست  هم ماهیت  این  موجودات  پست را  نشان دادند .  به امید کشتار  تمام

یهودیان حال حاضر اسرائیل به دست لبنان  .